Zakłady Mechaniczne „Tarnów” S.A. rozwijają jeden z najbardziej charakterystycznych projektów w obszarze zwalczania bezzałogowych statków powietrznych (C-UAS) w Polsce. System określany potocznie jako „potwór z Tarnowa” to odpowiedź na dynamicznie rosnące zagrożenie ze strony dronów – zarówno w działaniach wojskowych, jak i asymetrycznych.

Koncepcja systemu

Rozwiązanie z Tarnowa opiera się na klasycznym, ale wciąż skutecznym podejściu „hard kill”, czyli fizycznym niszczeniu celu przy użyciu uzbrojenia lufowego. W przeciwieństwie do systemów zakłócających (soft kill), które polegają na przejęciu lub zakłóceniu sygnału, systemy kinetyczne zapewniają natychmiastowy efekt i odporność na przeciwdziałanie elektroniczne.

Kluczowym elementem systemu są wielolufowe karabiny maszynowe dużego kalibru (12,7 mm), często integrowane w konfiguracjach zwiększających szybkostrzelność i gęstość ognia. W praktyce oznacza to możliwość skutecznego zwalczania celów powietrznych na krótkich i średnich dystansach, szczególnie w przypadku dronów klasy mini i mikro.

Integracja i sensory

Nowoczesne konfiguracje systemu zakładają integrację z:

• radarami krótkiego zasięgu,
• głowicami optoelektronicznymi (kamera dzienna, termowizja),
• systemami kierowania ogniem (FCS).

Taki zestaw umożliwia wykrycie, identyfikację i śledzenie celu oraz prowadzenie ognia z wysoką skutecznością – również w warunkach ograniczonej widoczności.

Modułowość i mobilność

System projektowany jest w sposób modułowy, co pozwala na jego instalację na różnych platformach:

• pojazdach kołowych,
• stanowiskach stacjonarnych,
• platformach kontenerowych.

To podejście zwiększa elastyczność użycia – od ochrony infrastruktury krytycznej, przez zabezpieczenie baz wojskowych, po wsparcie działań manewrowych.

Znaczenie operacyjne

Doświadczenia współczesnych konfliktów, w szczególności wojny na Ukrainie, jednoznacznie pokazują, że drony stały się jednym z kluczowych zagrożeń na polu walki. Tanie, łatwo dostępne i trudne do wykrycia platformy bezzałogowe wymuszają rozwój systemów przeciwdziałania, które są:

• skuteczne,
• szybkie w reakcji,
• relatywnie tanie w eksploatacji.

Systemy takie jak rozwiązanie z Tarnowa wpisują się w tę logikę – oferując kompromis między kosztem a efektywnością.

Wnioski

„Potwór z Tarnowa” to przykład kierunku, w którym rozwija się współczesna obrona przeciwlotnicza bardzo krótkiego zasięgu (VSHORAD). Integracja klasycznego uzbrojenia lufowego z nowoczesnymi systemami wykrywania i kierowania ogniem tworzy realną zdolność przeciwdziałania zagrożeniom dronowym.

Dla polskiego przemysłu zbrojeniowego jest to również sygnał, że krajowe kompetencje w obszarze systemów antydronowych mogą stanowić istotny element zarówno bezpieczeństwa państwa, jak i oferty eksportowej.

https://www.facebook.com/share/v/17Mq67vrWq/